Jólin mín og jólin þín

Nú á ég bara eitt kvöld eftir á Norðurlandinu mínu góða. Mikið finnst mér leiðinlegt að fara aftur. Áður en ég vissi að ég myndi vera rúmliggjandi í tvo til þrjá daga fannst mér fríið of stutt, en þetta slóg nú öll met. Mér finnst eins og ég hafi bara verið í helgarferð til Akureyrar. Ég er ekki ennþá búin að hitta ömmu mína og afa og heldur ekki systur mína:( Ég gerði margt skemmtilegt í þessari ferð en í heildina var hún óskipulögð og misheppnuð. En það var nú óviðráðanlegt að sumu leyti. Ég verð bara að halda mér uppteknri fyrir sunnan svo ég verði ekki einmana. Ég ætla að kaupa mér tíu tíma kort í World Class til að prufa.

Ég er reyndar alveg himinlifandi á hverjum degi yfir því að vera frísk, þetta var svo vondur andskoti. En þetta renndi stoðum undir þann orðróm um Kringluveikina sem svo margir virðast fá eftir að þeir byrja að vinna í Kringlunni. Ég fæ yfirleitt bara eitt kvef á ári og svo búið, en nú er ég búin að fá kvef, magapest OG streptókokka. Ég hef heyrt að það séu sveppir eða einhver óþverri í loftræstikerfinu en líka að þetta tengist rafmagnslögnunum eitthvað.

Nú ættu allir að vera búnir að frétta af brúðkaupinu okkar Rúnars. Nú er þetta að verða raunverulegt. Það eru nú ekki nema hálft ár í þetta. Ég verð að viðurkenna að mér finnst þetta mjög stórt skref og finnst ég í raun frekar ung, en það sem hræðir mig mest er að ég sjálf eigi eftir að breytast og vilja aðra hluti, en ef ég beiti rökhugsun sannfærist ég um að þetta sé nú tilgangslaus ótti. En ég sé enga nógu stóra ástæðu fyrir því að fresta þessu um einhver ár.  En það er eins gott að þetta er ekki eins og í amerískum bíómyndum þar sem allt í sambandinu breytist, þar með talin hegðun aðilanna o.m.fl. Þá missa nýgiftu hjónin virðingu og þolinmæði gagnvart hvort öðru, konan verður ráðrík og karlinn verður latur. Í okkar sambandi er þetta hvort eð er svona fyrir þannig að ekkert breytist við giftingu. Kannski ekki

Ég vildi að ég hefði atkvæðisrétt um hvenær við förum heim til Akureyrar. Við erum sko í sveitinni og ég er svona rosalega góður félagsskapur og blogga. Klukkan er bara margt og ég var búin að ráðgera að vera komin í bæinn um þetta leyti.

Ég talaði við Helgu, gamla bekkjarsystur, um daginn. Það var gaman að hitta hana, hef ekki talað við hana heillengi. Hún er ólétt eins og allir aðrir í kringum mig. Lítur bara mjög vel út með sætu bumbuna sína

Okkur er boðið í mat á Stykkishólmi annaðkvöld. Þá getum við ekki komið í partíið í Lindargötuna sem ég var farin að hlakka til. En þetta verður líka gaman. Best að fara að afboða.

Ég mun ekki ná að kveðja vinkonur mínar heldur þannig að ég sendi ykkur bara kveðju hér:

Inga, gangi þér rosa vel í háskólanum og Nanna, gangi þér vel í að finna eitthvað að gera, þið eigið báðar eftir að rústa þessu Það var rosalega gaman að hitta ykkur elskurnar. Kolfinna, við munum líka rústa þessu sundi á nýja árinu. Eins gott að þú hafir líka tíma til að synda þarna skátinn þinn

Heillaóskir um farsæld á nýja árinu,

Kveðja, Sigrún

Sounds like a plan?

1. Láta leiðinlegar athugasemdir um hátt verð í búðinni sem vind um eyrun þjóta. (Það er samt erfitt þegar fólk, nánar tiltekið kellingar, eru dónalegar)

2. Hringja oftar í vini og vandamenn.

3. Gera þriðju tilraun til að gefa blóð.

4. Halda áfram að hreyfa mig.

5. Klára flest öll jólagjafainnkaup fyrir desember.

6. Síðast en ekki síst, lesa skemmtilega bréfið sem ég fæ frá Nönnu

 

Ég set hér inn mynd að gamni af skvísunum mínum í réttum.

Sigrún

Californication

Ég ætlaði að vera geðveikt dugleg í vetur að fara út að skokka á hverjum morgni áður en ég fer í vinnuna, en vá hvað mér finnst erfitt að vakna og hundska mér út! Kannski ég ætti bara að prófa að fara í sund eftir vinnu. Nema oft er ég bara svo þreytt á kvöldin að ég verð frekar löt. Ahh mikið vildi ég að ég væri í 8-4 vinnu. Jæja, þýðir ekki að tala um það.

Hafið þið horft á Californication? Snilldarþættir ef maður hefur ekki of mikla blygðunarkennd

Annars er ég smátt og smátt að átta mig á því að ég gæti aldrei haft það að ævistarfi að vinna í verslun. Ég myndi enda svona eins og Lois í Family Guy með flykki í heilanum á mér syngjandi: I’m a tumor, I’m a tumor. I’m a tumor, I’m a tumor… Nema ég myndi fara að vinna í Europris eða Tiger eða eitthvað þar sem það er ekki tuðað í manni á hverjum degi yfir verðinu. í guðanna bænum, ef fólk vill ódýran fatnað, fara þá bara í Hagkaup og kaupa eitthvað lélegra. 

Ég er að hugsa um að stela hugmyndinni hennar Möggu og hafa undirsíðu þar sem ég posta skemmtilegum uppskriftum. Hvernig leggst það í ykkur?

Sigrún

Love is a losing game

…nei… Amy hefur rangt fyrir sér. Mér finnst ég alltaf bara verða meira og meira ástfangin.

Mér finnst það ævintýri líkast að búa hér í borginni. Reyndar varpar rigningin dálitlum skugga á þetta ævintýri… En maður lítur bara fram hjá því, ég meina, manni getur liðið vel í hvaða veðri sem er, sól og blíða er bara plús Ég hef alltaf eitthvað að hlakka til. Allt er að fara á besta veg, öllum að fara að líða vel. Tengdamamma og Gaui koma á eftir. Síðustu helgi komu Þorsteinn og Gaui og Alexander, sonur Guðjóns (sem er btw krúttlegasta barn ever), og það hækkaði babyfeverið mitt um nokkrar gráður…

Nú er keppni um að koma með góða hugmynd að búningi handa mér fyrir árshátíð 66°N þar sem þemað er Hollywood … Ég er gjörsamlega glórulaus.

Tah tah

http://www.mbl.is/mm/frettir/innlent/2008/07/19/ekid_a_hross_i_hrutafirdi/

Hvernig í djöflinum er hægt að keyra á hross? Það er ekki eins og maður sjái þau ekki nógu snemma! Það er bara vegna þess að fólk keyrir allt of hratt og hægir ekki nógu snemma á sér því að, ó!, það hélt bara að hrossið myndi vera sneggra að fara af veginum! Ég hata fólk og ég hata bíla!

Og bændur sem hugsa ekki nógu vel um dýrin sín og girða ekki.

Uppfærsla

Ég hlakka svo til á morgun, get ekki beðið. Nýja íbúðin okkar er í Skipholti. Það er eiginlega við Laugarveginn. Og stutt í Kringluna. Þetta er blokkaríbúð á annari hæð (eða fyrstu, eftir því hvernig maður lítur á þetta). Okkur var boðin þrusugóð uppþvottavél á 30.000 og ætlum að kaupa hana ef það er pláss í eldhúsinu okkar. Áhugavert að að ég muni kannski búa með strák í tvær vikur sem ég hef aldrei talað við.

Ég get líka ekki beðið eftir því að versla mér föt á útsölunum. Ég finn ekki neitt hérna á Akureyri.

Staffakvöldið var bara prýðisskemmtun. Ég vann allar keppnirnar nema eina Mér fannst skemmtilegast í sínalkó á vatninu. Við lentum í baráttu um boltann við hinn kanóinn og þau veltu bátnum og allir duttu ofan í  vatnið múhaha

Ætli Sex and the city sé ekki búið að hlaðast núna. Later dudes.

Btw. Ef húðin ykkar verður rauð og heit á einum blett, ekki bíða með að fara til læknis þangað til þið veikist -eins og pabbi minn gerði. Hann eyddi rúmlega tveimur vikum í veikindi og spítalaheimsóknir og pensillíninntökur og síðan í “gullfoss og geysi” vegna óþols fyrir pensillíninu…

Anda inn, anda út…

Fokksjitt hvað það er stutt þangað til skólinn er búinn. Sjittfokk hvað það er stutt þangað til við útskrifumst. Sorglegt. Maður vonar bara að eitthvað nýtt og betra taki við. Gaman (en líka ógnvekjandi) að maður sé að komast á nýtt level í lífinu. Ég fór í nettó í dag og sparaði mér 7.762 krónur takk fyrir! Það var sko rýmingarsala og að auki fullt af góðum tilboðum af mat. Frystikistan okkar fer bráðum að fyllast Ég keypti líka þrjár gjafir, eldfast mót, bökunarpensil, ostaskera og ”geymslumatarílát”.

Hárið hennar Nönnu er svo fínt að nú langar mig rosalega mikið til að lífga upp á hárið mitt. Ég ætla samt að halda áfram að safna topp. 

 Back to pancreas,

Sigrún

Hvítvoðungar

Voðalega er ég löt við að blogga. Það er búið að vera brjálað að gera hjá mér. Nenni þessu ekki lengur. Í dag kláraði ég að sauma náttkjólinn minn. Stelpurnar í fatasaumnum sögðu að þær myndu ekki tíma að sofa í honum. Ég ætla nú ekkert að sofa í honum sagði ég, nota hann bara til að tæla Rúnar

The thing occupying my mind þessa dagana er hvort ég á að flytja suður í haust og ef já,  hvort ég á að byrja strax í háskóla. Mér finnst mjög erfitt að ákveða þetta. Mig langar til þess að byrja í skólanum á sama tíma og Rúnar, en nenni ég að fara STRAX i skóla? Það væri gott að fá tíma til að sakna skólans í smá tíma. Svo væri afskaplega næs að geta verið eitt ár í viðbót hér á Akureyri. Sérstaklega ef við gætum verið í Skútagilinu. Safnað pening og svona. En svo væri líka gott að byrja snemma, því fyrr sem ég verð búin með háskóla, því fyrr get ég byrjað á barneignum! Já, ég sagði það. Eggjastokkarnir mínir hristast og skjálfa, það glymur alveg í þeim. Það er pínu skrítið finnst mér þegar ég pæli í því, en mig langar bara svo mikið til að eignast barn. Hvernig get ég beðið í fjögur ár í viðbót? Hvað þá fimm? En til að hafa það á hreinu, þá ætla ég ekki að eignast barn á næstunni. Ég nenni því ekki, er ekki tilbúin á þann hátt. Ég vil eyða meiri tíma í sjálfa mig fyrst. Og Rúnar og mig. Samt langar mig.

Btw, ég og Rúnar erum með poolborð í láni í allt sumar, langar einhvern í poolpartí?

L8er dudes

Yo peepees, what’s the happy haps?

Já það er ennþá líf í glæðunum. Dagurinn minn er bara búinn að einkennast af góðum fréttum svo að ég fann skemmtilega löngun til að dreifa gleðinni í netheimum. Það merkilegasta er sennilega að ég er ekki með krabbamein. Það kom mér að vísu ekkert á óvart – en samt Síðan fann ég persónulega minnisbók á öruggum stað upp í skóla sem ég hafði týnt. Það var léttir. Og svo frétti ég að fötin sem ég pantaði af Victoria’s secret og mun hugsanlega klæðast á brautskráningu minni, eru væntanleg 11. apríl. Síðustu góðu fréttina en alls ekki þá sístu fékk ég um leið og kom í ljós að Inga er bestust í heiminum, en hún ætlar að lána mér bók sem ég þarf fyrir yndislestur og var búin að gefa upp alla von um að koma höndum yfir.

Og öðru verð ég að deila með ykkur. Þetta er svo yndislega og næstum því yfirnáttúrulega fallegt!

En ég kann ekki að setja myndbandið sjálft inn á og nenni ekki að læra það svo linkurinn verður að duga.

Pant giftast þessum gaur í næsta lífi!

Þangað til næst,

Sigrún

Jútópía

Ég er svo glöð og lífið er svo skemmtilegt. Reyndar gæti sú staðreynd að ég er ei lítið drukkin haft einhver áhrif á þessa skoðun mína á lífinu þessa stundina… En samt. Ahhh. Voulez-vous coucher avec moi, ce soir?

Ég og Rúnar fórum í mat til mömmu áðan. Svo endaði heimsóknin á því að við sofnuðum öll hver í sínu horni. Trist eller hvad? Nei þetta var samt pínu kósí.

Ég og Lena mentorbarnið mitt leiruðum úr trölladeigi í dag. Jeminn maður finnur alveg barnið í sjálfum sér við að gera svona dót.

OK, ég ætla að hætta núna, þó mig langi til að skrifa meira. En ég er bara alveg að sofna. Eða deyja.

Vá ég er að komast á vinaskástriktrúnóskeiðið, mig langar svo að segja ykkur öllum hvað ég elska ykkur mikið.

Góða nótt